ANNE BABA OLMAK

Birçok anne baba, çocuklarını ne denli sevdiklerini sık sık dile getirirler. Ancak, çocuğun sevgi ihtiyacı sözcüklerle karşılanmaz. Bir insanı sevmek, onun gerçeklerini anlamaya çalışmayı da içerir.

Çocuk kendini tek başına yönetebilme yeteneğine sahip değildir. Neyi yapabileceği ya da yapamayacağı konusunda eğitilmesi gerekir.Bu eğitim çocuğa, içinde bulunduğu gelişim dönemine uygun bazı haklar tanımak ve çocuk kendisine konulan sınırı aştığında onu geçici olarak bu haklardan yoksun bırakmak yoluyla gerçekleşebilir. Haklardan yoksun bırakılma çocuk için anne babanın sevgisini yitirme anlamına gelir. Çocuğun sınırlı dünyasının tek dayanağı ve anlamı, ana babasının sevgisidir. Anne babanın davranışlarını, çocuk kişiliğinin aynası gibi değerlendirir diyebiliriz. Anne baba çocuğa sevildiğini hissettiriyorsa çocuk değerlidir, önemlidir, kendisini böyle değerlendirir. Eğer sevgi göremiyorsa, aşağılanıyor ya da önemsenmiyorsa o değersizdir, yetersizdir. Çocuk, anne babasına karşı hissettiği duyguları diğerleri için de genelleyebilir. Küçük bir örnek olarak, anne babasının tutarsız sevgisine karşı onlara güvensizlik besleyen,kendini değersiz hisseden bir çocuk bu güvensizliği ve değersizliği tüm insanlara yansıtabilir. Bilirsiniz, vardır belki etrafınızda bu tip insanlar. İnsanlara güvenmekte çok zorlanırlar, sürekli en ufak şeylerden bile endişe duyarlar,zarar göreceklerini düşünürler, diken üstünde gibidirler, doğal ve rahat olamazlar bir türlü. Bu ve bunun gibi sahip olunan birçok duygu çocuklukta kurulan iletişime, aile içinde sahip olunan sıcaklığa, hissedilen sevgiye ve değere bağlıdır, bunlardan etkilenir. Kişilik oluşumunda bu duyguların yeri çok büyüktür. Bu sevgiyi yitirmemek için gösterdiği çaba sayesinde çocuk giderek kendi kendisini yönetmeyi öğrenir. Ama çocuğa verilen bir şey yoksa, yitirecek bir şeyi de yoktur. Kimi çocuk, verilmeyen sevgiyi günün birinde alabileceği umudunu yine de sürdürür, tüm gücüyle kendisini anne babasına kabul ettirebilmek için çabalar ve kişiliğini geliştiremez. Kiminin ise hiç umudu yoktur. Anne babanın beklentilerine ve değerlerine karşıt düşen davranışlara başvurarak onları protesto eder ve hiç olmazsa bu yoldan onların ilgisini çekmeye çalışır.

Suçu ceza, cezayı da af izler. Çocuk için af, anne babanın sevgisini yeniden kazanmaktır. Çocuğa verilen ceza sona erdiğinde anne babanın çocuğa yine eskisi gibi sevdiklerini göstermeleri gerekir. Bunu yapamayan ya da çocuğa sürekli olarak eski hatalarını hatırlatan anne babalar kendi sevgisizliklerini haklı gösterecek gerekçeler arayan kişilerdir !

Çocuğunuzu sevin, onu önemseyin ve yetersiz kaldığınızı düşündüğünüz durumlarda yardım istemekten kaçınmayın. Unutmayın ki hiç kimse ebeveyn olmayı bilerek doğmaz.

Psk. Gulsah Yahsi
www.mutlugelecek.org
Büyükdere cd. Defne Apt. No:56 Mecidiyeköy
0212 234 00 00- 0212 231 55 55