Evleneli nerdeyse 6 yıl olmuştu. Artık herkesin bebek bebek diye sitemlerinden, bizim yaşadığımız problemlerden midir nedir, iyice ümidimi yitirmiş bulunuyordum. Bir tanıdığımızın bebeği falan olduğunda Allah'ım ne zaman bize bu güzel duyguyu yaşatacaksın diye yalvarıyordum. Artık ümidim iyice azalmıştı, yaptığım her test negatif çıkıyor ben resmen yıkılıyordum. 18 nisan 2008 günü işyerinde yemeğe çıkmıştım. Hiç umudum yoktu ama test alayım dedim, nasılsa yine bir şey yoktur dedim. İşe geldim tuvalete gidip testi yaptım ama negatif olacağından o kadar emindim ki. Şöyle kafamı çevirip de o silik 2. çizgiyi görünce ağlamaktan başka hiç bir şey yapamadım. Kalbim küt küt atıyor, nabzımın yükseldiğini hissediyordum. Hemen babamızı aradık, sonra bütün aileyi. Hayatımda yaşadığım öyle güzel bir an hiç olmamıştı ve günler geçti o minik kelebeğim 14 kasım günü geldi, kalbimin en güzel yerine konuverdi.
Onunla tekrar doğdum.. Onun bir gülüşüne dünyaları değişmem.
SENİ ÇOK SEVİYORUM OĞLUM

ANNEN DERYA ATEŞ